Vijf Heiligen Parochie

SAMEN MET ANDEREN OP WEG GAAN

gedicht VHPEeuwigdurende omhelzing...

Diep geworteld in aarde
van een oude grafplaats
staan zij elkaar te omhelzen
deze bomen van altijd groen.

Herfstregen zwiept
druppels in mijn gezicht
als veel te laat geplengde tranen
om het verscheiden van deze twee zielen

die geen naam meer hebben
voor wie voorbijgaat
aan deze verlaten dodenakker.

De regenwolken vertrekken
na hun leed te hebben uitgestort.
Stil en zeker, onbewogen,
torenen die twee verstrengelde bomen
van altijd groen
tot in het staalblauw
van de zonnehemel

om te vangen
het gouden licht van de Eeuwige
die zelf nu hun zon is
in de ongebroken tijd,
hun namen in zijn liefde hoedt.

En zo is het goed.

Een gedicht voor wie troost zoeken
in de tijd van Allerzielen.


Gerard Oostveen.

Cookies maken het eenvoudiger voor ons om onze diensten te leveren. Met het gebruik van onze diensten geef je ons toestemming om cookies te gebruiken.